Met Sideways naar Bourgogne

“I’m not drinking any #@%!$ Merlot!” (Miles)

Sideways OST (Wijn uit Bourgogne)

Sideways (2004) is een van de meest bekende films waarin wijn een grote rol speelt. Het script, gebaseerd op het gelijknamige boek van de auteur Rex Pickett, werd met een Oscar beloond. Wij maken kennis met Miles en Jack, twee mannen van middelbare leeftijd op wijntour in Santa Barbara’s Wine Country. Tijdens de reis stoten ze op hun eigen beperkingen. Soms op een komische, soms op een tragische wijze. Aan het einde van de film komt alles weer goed. Daar lijkt het althans op. Lees verder

Bourgogne in beeld

Auxerre. De Yonne en kathedraal Saint-Étienne (Wijn uit Bourgogne)

Auxerre

Wel zo leuk wanneer er een programma over Bourgogne op tv komt. Het loont de moeite om de programma’s van de zenders Arte en TV5 Monde in de gaten te houden. In Nederland word je al verwend wanneer Ilja Gort in zijn nieuwe programma Gorts Wijnkwartier een halve minuut wat over Crémant de Bourgogne vertelt. Het is alweer een paar jaar geleden dat we in Nederland werden verwend met de film A Year in Burgundy die door de VPRO werd uitgezonden op de voormalige zender NPO Doc (nu: NPO 2 Extra). Lees verder

Eindelijk gezien: Retour en Bourgogne

Retour en Bourgogne (Wijn uit Bourgogne)

Onder meer Pommard vormt het decor van de film Retour en Bourgogne

Een jaar of twee geleden las ik in de Franse media dat in de wijngaarden van Côte de Beaune een speelfilm werd opgenomen. Alweer. De film zou de opvolger worden van Premiers Crus (2015), een film die zich ook in de Côte de Beaune (Aloxe-Corton) afspeelt. Van Premiers Crus werd door de vooraanstaande Franse pers pulp gemaakt: “Ridicule“, “aberrant” (absurd) en “juste une pub pour la Bourgogne.” De film zag in Nederland nooit het daglicht.

De nieuwe film met de titel ‘Ce qui nous lie‘ (‘Wat ons bindt’) werd voor de buitenlandse markt herdoopt tot Retour en Bourgogne (2017). Deze rolprent van de regisseur Cédric Klapisch dook afgelopen zomer wel op in Nederland. Een recensie in de VPRO-gids resulteerde in drie uit vijf sterren: “Een geraffineerde feelgoodfilm over familie en wortels”. De NRC bracht het ook op om deze “Franse Heimatfilm” te belonen met drie uit vijf. De Volkskrant hield het bij twee uit vijf: “Op den duur ondraaglijk gezapig.” Internetsites met enig oogmerk het toerisme richting Frankrijk te promoten, bejubelden Retour en Bourgogne buiten alle redelijke proporties: “Dé film voor iedereen die wijnboer wil worden.”

Het is opvallend dat Retour en Bourgogne en Premiers Crus de nodige gelijkenissen vertonen: een vertroebelde verhouding tussen vader en zoon; zoon loopt weg; domein aan de rand van de afrond; oppassen voor de boze buurman die het domein wil overnemen; de verloren zoon keert terug; handen uit de mouwen en natuurlijk een klassieke pilotage (met de voeten in de druiven treden). In Retour en Bourgogne heeft de hoofdrolspeler nog een broer en een zus. Vanzelfsprekend verdienen de lange benen van de Franse actrice Ana Girardot (“C’est à moi de prendre des risques.”) een full-shot van de regisseur, voordat ze verdwijnen in het vat ‘Les Rugiens’ (een Pommard 1er Cru).

De vraag is of ik enig enthousiasme zou kunnen opbrengen wanneer de film over de oogst van lavendel in de Provence zou gaan. Retour en Bourgogne is een vakkundig gemaakte, maar verder geen uitgesproken goede film. Daarvoor is hij te sentimenteel en op verschillende vlakken clichématig en gemaniëreerd. De buurman sproeit pesticiden over de wijnranken. Natuurlijk doen onze helden het bio. Wanneer herinneringen in slow motion worden vertoond, word ik doorgaans onrustig. Dat werd ik ook van de vele ruzies tussen zus en broers, verknipt tot bij tijd en wijle gekunstelde jump cuts. En tja, die schommel.

Daarentegen zijn de kleurrijke plaatjes van de wijngaarden in de Côte de Beaune een genot voor het oog. Het nodigt uit om een lange wandeling of fietstocht te maken door en langs de wijngaarden van dit wijndistrict. Als de film een reclamespot zou zijn voor Bourgogne, is hij daar met vlag en wimpel voor geslaagd. Verder is de filmmuziek bij vlagen opbeurend, zeker tijdens de scènes van de Paulée, het feest na de wijnoogst.

Trek bij de film, die een grijze kerstmiddag kleur geeft, een passende wijn open. De scènes spelen zich onder meer af rondom Meursault, Pommard en binnen Domaine des Ducs de Magenta in Chassagne-Montrachet. Werken de hoofdrolspelers je een beetje op de zenuwen, dan rest je niets anders dan Juliette (Ana Girardot) een stevige hak te zetten door tijdens de film een Aligoté te drinken. Het zal haar leren zo laatdunkend over deze mooie druif te spreken.