De rode bubbels van Guy Chaumont

Domaine Guy Chaumont, Rosey. Rouge Bulles (Wijn uit Bourgogne)Xavier rijdt en ik zit naast hem. Xavier is de eigenaar van de Bourgondische residentie waar ik twee keer per jaar verblijf. Als kenner van het internet onderhoudt hij een blog om Zuid-Bourgogne te promoten. Ik mag af en toe een kleine bijdrage leveren. Hij noemt mij in die blog inmiddels ami. Laat ik veronderstellen dat wij het goed met elkaar kunnen vinden. Wij gaan samen wijn kopen bij Domaine Chaumont in Rosey. Een bezoek aan Guy Chaumont is seulement sur RDV, dus had Xavier telefonisch een afspraak met Guy gemaakt. Guy leest nooit zijn e-mail. ’t Is maar dat je het weet. Lees verder

Een witte kerst in Zuid-Bourgogne

Een aantal losse aantekeningen die ik het afgelopen jaar maakte. Over een tweetal appellations in de Côte Chalonnaise. Vervolgens naar het zuiden, naar de Mâconnais. Wij houden het laagdrempelig (winkel, coöperatie, een vriendelijk domein) en wij houden het wit (100% chardonnay) deze kerst.

Givry premier cru La Plante in Jambles (WIjn uit Bourgogne)

Sommige wijngaarden in het dorpje Jambles dragen de appellation village Givry

Harold Hamersma en Nicolaas Klei doen het in hun meest recente wijngidsen nog met de witte Rully van Maison Joseph Drouhin (Gall & Gall) uit 2014. Die hebben ze helemaal opgedronken. Gelukkig staat de Rully uit 2015 inmiddels in de schappen. Reeds in mei van dit jaar stond in La Revue du Vin de France een enthousiaste recensie over deze karaktervolle wijn: “Coup de coeur pour un Rully de caractère.Lees verder

Eindelijk gezien: Retour en Bourgogne

Retour en Bourgogne (Wijn uit Bourgogne)

Onder meer Pommard vormt het decor van de film Retour en Bourgogne

Een jaar of twee geleden las ik in de Franse media dat in de wijngaarden van Côte de Beaune een speelfilm werd opgenomen. Alweer. De film zou de opvolger worden van Premiers Crus (2015), een film die zich ook in de Côte de Beaune (Aloxe-Corton) afspeelt. Van Premiers Crus werd door de vooraanstaande Franse pers pulp gemaakt: “Ridicule“, “aberrant” (absurd) en “juste une pub pour la Bourgogne.” De film zag in Nederland nooit het daglicht.

De nieuwe film met de titel ‘Ce qui nous lie‘ (‘Wat ons bindt’) werd voor de buitenlandse markt herdoopt tot Retour en Bourgogne (2017). Deze rolprent van de regisseur Cédric Klapisch dook afgelopen zomer wel op in Nederland. Een recensie in de VPRO-gids resulteerde in drie uit vijf sterren: “Een geraffineerde feelgoodfilm over familie en wortels”. De NRC bracht het ook op om deze “Franse Heimatfilm” te belonen met drie uit vijf. De Volkskrant hield het bij twee uit vijf: “Op den duur ondraaglijk gezapig.” Internetsites met enig oogmerk het toerisme richting Frankrijk te promoten, bejubelden Retour en Bourgogne buiten alle redelijke proporties: “Dé film voor iedereen die wijnboer wil worden.”

Het is opvallend dat Retour en Bourgogne en Premiers Crus de nodige gelijkenissen vertonen: een vertroebelde verhouding tussen vader en zoon; zoon loopt weg; domein aan de rand van de afrond; oppassen voor de boze buurman die het domein wil overnemen; de verloren zoon keert terug; handen uit de mouwen en natuurlijk een klassieke pilotage (met de voeten in de druiven treden). In Retour en Bourgogne heeft de hoofdrolspeler nog een broer en een zus. Vanzelfsprekend verdienen de lange benen van de Franse actrice Ana Girardot (“C’est à moi de prendre des risques.”) een full-shot van de regisseur, voordat ze verdwijnen in het vat ‘Les Rugiens’ (een Pommard 1er Cru).

De vraag is of ik enig enthousiasme zou kunnen opbrengen wanneer de film over de oogst van lavendel in de Provence zou gaan. Retour en Bourgogne is een vakkundig gemaakte, maar verder geen uitgesproken goede film. Daarvoor is hij te sentimenteel en op verschillende vlakken clichématig en gemaniëreerd. De buurman sproeit pesticiden over de wijnranken. Natuurlijk doen onze helden het bio. Wanneer herinneringen in slow motion worden vertoond, word ik doorgaans onrustig. Dat werd ik ook van de vele ruzies tussen zus en broers, verknipt tot bij tijd en wijle gekunstelde jump cuts. En tja, die schommel.

Daarentegen zijn de kleurrijke plaatjes van de wijngaarden in de Côte de Beaune een genot voor het oog. Het nodigt uit om een lange wandeling of fietstocht te maken door en langs de wijngaarden van dit wijndistrict. Als de film een reclamespot zou zijn voor Bourgogne, is hij daar met vlag en wimpel voor geslaagd. Verder is de filmmuziek bij vlagen opbeurend, zeker tijdens de scènes van de Paulée, het feest na de wijnoogst.

Trek bij de film, die een grijze kerstmiddag kleur geeft, een passende wijn open. De scènes spelen zich onder meer af rondom Meursault, Pommard en binnen Domaine des Ducs de Magenta in Chassagne-Montrachet. Werken de hoofdrolspelers je een beetje op de zenuwen, dan rest je niets anders dan Juliette (Ana Girardot) een stevige hak te zetten door tijdens de film een Aligoté te drinken. Het zal haar leren zo laatdunkend over deze mooie druif te spreken.

Van wijnstok tot jurk: Maison Géraldine Louise

Maison Géraldine Louise in Rosey, Côte Chalonnaise (Wijn uit Bourgogne)

Maison Géraldine Louise in Rosey

Afgelopen mei opende Géraldine Lochet in Rosey, wij bevinden ons in de Côte Chalonnaise, haar Maison Géraldine Louise. Géraldine koos voor een grote porte ouverte die enkele dagen duurde. Zij gaf publiciteit aan deze feestelijke gebeurtenis door onder meer te adverteren in de krant Le Journal de Saône-et-Loire en de nieuwsblog Info Chalon. Zij plaatste ook een groot bord langs de D981 tussen Givry en Buxy, een steenworp afstand van haar pas verbouwde huis. Lees verder

Domweg gelukkig in Gevrey-Chambertin

Domaine des Varoilles in Gevrey-Chambertin (Wijn uit Bourgogne)

Domaine des Varoilles in Gevrey-Chambertin

Vele domeinen die ik binnentrad, toonden kenmerken van een vierkantshoeve, een boerderij met een binnenhof. Iets dergelijks verwachtte ik ook bij Domaine des Varoilles, omdat het aan de rand van de bebouwde kom van Gevrey-Chambertin ligt. Nee, dit domein heeft aan de achterzijde een grote opening. Zou je rechtdoor lopen, kom je niet in een schuur met allerlei materialen terecht, maar wandel je pardoes de wijngaarden van Gevrey-Chambertin in. Vlak voor de wijngaarden stonden enkele formica stoelen en een houten tafel. Alleen al het idee om daar de rest van de dag te mogen zitten om van het mooie uitzicht te genieten, vervulde mij met een gelukzalig gevoel. Lees verder