Eindelijk gezien: Retour en Bourgogne

Retour en Bourogne

Scène uit Retour en Bourogne

Twee jaar geleden las ik in de Franse media dat in de wijngaarden van Côte de Beaune weer een speelfilm werd opgenomen. De film zou de opvolger worden van Premiers Crus (2015), een film die zich rondom het wijndorp Aloxe-Corton afspeelt. Van Premiers Crus werd door de vooraanstaande Franse pers pulp gemaakt: “Ridicule“, “aberrant” (absurd) en “juste une pub pour la Bourgogne.” De film zag in Nederland nooit het daglicht.

De nieuwe film met de titel ‘Ce qui nous lie‘ (‘Wat ons bindt’) werd voor de buitenlandse markt herdoopt tot Retour en Bourgogne (2017). Deze rolprent van de bekende regisseur Cédric Klapisch *) dook afgelopen zomer wel op in Nederland. Een recensie in de VPRO-gids resulteerde in drie uit vijf sterren: “Een geraffineerde feelgoodfilm over familie en wortels”. De NRC bracht het ook op om deze “Franse Heimatfilm” te belonen met drie uit vijf. De Volkskrant hield het bij twee uit vijf: “Op den duur ondraaglijk gezapig.” Internetsites met enig oogmerk het toerisme richting Frankrijk te promoten, bejubelden Retour en Bourgogne buiten alle redelijke proporties: “Dé film voor iedereen die wijnboer wil worden.”

Premiers Crus en Retour en Bourgogne vertonen de nodige gelijkenissen: een vertroebelde verhouding tussen vader en zoon; zoon loopt weg; domein aan de rand van de afgrond; oppassen voor de boze buurman die het domein wil overnemen; de verloren zoon keert terug; handen uit de mouwen en broekspijpen opgerold voor een klassieke pilotage (met de voeten in de druiven treden). In Retour en Bourgogne heeft de hoofdrolspeler nog een broer en een zus. Vanzelfsprekend verdienen de lange benen van de Franse actrice Ana Girardot een full-shot, voordat ze verdwijnen in het vat ‘Les Rugiens’ (een Pommard 1er Cru).

De vraag is of ik enig enthousiasme zou kunnen opbrengen wanneer de film over de oogst van lavendel in de Provence zou gaan. Retour en Bourgogne is een vakkundig gemaakte, maar verder geen uitgesproken goede film. Daarvoor is hij net wat te clichématig en sentimenteel. De buurman sproeit pesticiden over zijn wijnranken. Natuurlijk doen onze helden het helemaal bio. Wanneer herinneringen in slow motion worden vertoond, word ik doorgaans onrustig. Dat werd ik ook van de vele ruzies tussen zus en broers, verknipt tot bij tijd en wijle gekunstelde jump cuts.

Daarentegen zijn de kleurrijke plaatjes van de wijngaarden in de Côte de Beaune een genot voor het oog. Het productieteam heeft de allermooiste plekken gezocht en gevonden. Als de film een reclamespot voor Bourgogne zou zijn, is hij daar met vlag en wimpel voor geslaagd. De film nodigt in ieder geval uit om per omgaande de koffers te pakken en stevig op het gaspedaal te treden. De originele filmmuziek is bij vlagen opvallend opgewekt, zeker tijdens de scènes van de Paulée, het feest na de wijnoogst waarbij heel wat Bourgognes worden ontkurkt.

Trek bij de film, die een grijze kerstmiddag kleur geeft, een passende wijn open. De scènes spelen zich onder meer af rondom Meursault, Pommard en binnen Domaine des Ducs de Magenta in Chassagne-Montrachet. Mochten de hoofdrolspelers je een beetje op de zenuwen werken, rest je niets anders dan Juliette (Ana Girardot) een stevige hak te zetten door tijdens de film een Bourgogne Aligoté te drinken. Het zal haar leren zo laatdunkend over de mooie druif te spreken.

*) Middels cameo (gastoptreden) te zien als wijnplukker.

Een gedachte over “Eindelijk gezien: Retour en Bourgogne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.