Eindelijk gezien: Retour en Bourgogne

Retour en Bourgogne - Wijngaarden van Pommard (Wijn uit Bourgogne)

Onder meer Pommard vormt het decor van de film Retour en Bourgogne

Een jaar of twee geleden las ik in Bourgondische media dat in de wijngaarden van Côte de Beaune een speelfilm werd opgenomen. Alweer. De film zou de opvolger worden van Premiers Crus (2015), een film die zich ook in de Côte de Beaune (Aloxe-Corton) afspeelt. Van Premiers Crus werd door de vooraanstaande Franse pers pulp gemaakt: “Ridicule”, “aberrant” (absurd) en “juste une pub pour la Bourgogne.” De film zag in Nederland nooit het daglicht.

De nieuwe film met de titel ‘Ce qui nous lie‘ (‘Wat ons bindt’) werd voor de buitenlandse markt herdoopt tot Retour en Bourgogne (2017). Deze rolprent van de regisseur Cédric Klapisch dook afgelopen zomer wel op in Nederland en dus hadden de vooraanstaande media er een mening over. Een recensie in de VPRO-gids (zie ook: Cinema.nl) resulteerde in drie uit vijf sterren (“een geraffineerde feelgoodfilm over familie en wortels”). De NRC bracht het ook op om deze “Franse Heimatfilm” te belonen met drie uit vijf. De Volkskrant hield het bij twee uit vijf. Internetsites met enig oogmerk het toerisme richting Frankrijk te promoten, bejubelden Retour en Bourgogne buiten alle redelijke proporties (“Dé film voor iedereen die wijnboer wil worden.”).

Het is opvallend dat Retour en Bourgogne en Premiers Crus gelijkenis vertonen: een vertroebelde verhouding tussen vader en zoon; zoon loopt weg; domein aan de rand van de afrond; oppassen voor de boze buurman die het domein wil overnemen; de verloren zoon keert terug; handen uit de mouwen en natuurlijk een klassieke pilotage (met de voeten in de druiven treden). In Retour en Bourgogne heeft de hoofdrolspeler nog een broer en een zus. Vanzelfsprekend verdienen de lange benen van de Franse actrice Ana Girardot (“C’est à moi de prendre des risques”) een full-shot van de regisseur, net voordat ze verdwijnen in het vat ‘Les Rugiens’ (een Pommard 1er cru).

De vraag is of ik enig enthousiasme voor de film zou kunnen opbrengen als het over de oogst van lavendel in de Provence zou gaan. Retour en Bourgogne is een vakkundig gemaakte, maar verder geen denderende film. Daarvoor is hij te sentimenteel en op verschillende vlakken clichématig en gemaniëreerd. De buurman sproeit pesticiden over de wijnranken. Natuurlijk doen onze helden het helemaal ‘bio’. Wanneer herinneringen in slow motion worden vertoond, word ik onrustig. Dat werd ik ook van de vele ruzies tussen zus en broers, verknipt tot bij tijd en wijle gekunstelde jump cuts.

Daarentegen zijn de plaatjes van de wijngaarden in de Côte de Beaune om te huilen zo mooi. Wanneer je van Bourgogne houdt, zeker wanneer je graag langs de wijngaarden wandelt, dien je al het bovenstaande terzijde te schuiven en de film te zien (de dvd is inmiddels uit). Als de film een reclamespot zou zijn voor Bourgogne, dan is hij daar met vlag en wimpel voor geslaagd.

Trek bij de film, die een grijze kerstmiddag kleur geeft, een passende wijn open. De scènes spelen zich voornamelijk af in Meursault en Pommard. Werken de hoofdrolspelers je een beetje op de zenuwen, dan rest je niets anders dan Juliette (Ana Girardot) een stevige hak te zetten door tijdens de film een Aligoté te drinken. Het zal haar leren zo laatdunkend over deze mooie druif te spreken.

One thought on “Eindelijk gezien: Retour en Bourgogne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.