Chablis is een unieke Bourgogne uit het noorden van de Bourgogne. Zijn sterke punt: een onnavolgbare typiciteit. Fris, droog en met de nodige minerale tonen — dat is het klassieke drieluik van een Chablis. Chablis is je beste vriend als aperitief, bij een maaltijd met zeevruchten, én het is een uitstekende wijn om enkele jaren of langer te bewaren. In deze bijdrage: wat een Chablis zo bijzonder maakt, en een bezoek aan een bijzonder domein in Chablis.
Bij iedere stap die ik zet, ben ik mij ervan bewust dat iemand mij is voorgegaan. Maar wie kan zeggen alle coöperaties in de Bourgogne te hebben bezocht?
De boutique van Juliénas Chaintré Vignerons associés (voorheen Cave de Chaintré)
Doorgaans is de informatie op de site van het Bureau Interprofessionnel des Vins de Bourgogne (BIVB) zo betrouwbaar als de bank van Engeland, maar van het overzicht coöperaties heeft men een rommeltje gemaakt. Allereerst telt men een aantal dependances mee (sommige dan weer niet), verder worden wij geattendeerd op twee vreemde adressen in Fleurie (ook nog een keer in de Beaujolais) en ten slotte wordt een overkoepelende organisatie (La Burgondie) vermeld. Tel je alles bij elkaar op, dan kom je uit op 24 adressen. Ik houd het bij de 17 die ik in de bijdrage van d.d. 6 april 2019 op een rij heb gezet. Van die 17 stonden er nog twee te bezoeken coöperaties op mijn lijstje. Hiervoor diende ik naar Charnay-lès-Mâcon en Chaintré te rijden. Op dat overzicht van het BIVB kom ik aan het einde van deze bijdrage terug.
Plek zat voor de septembristes op de terrassen in Chalon-sur-Saône
Van alle kanten bereikten mij de afgelopen week foto’s van geanimeerde druivenplukkers, maar rondom mij, in het hart van de Côte Chalonnaise, was er tot vandaag nauwelijks of geen reuring in de wijngaarden. Onderweg naar Beaune eerder deze week was ik getuige van de eerste oogsten in de lagere wijngaarden van Puligny-Montrachet en Meursault. In Volnay en Pommard trok men de 1er Cru wijngaarden in. Wat ik niet zag, maar wel op sociale media, dat het tegenwoordig bon ton is om in het donker te oogsten. “Voor het behoud van de aroma’s.”
Ik zou over een enkele bourgondische onderwerpen willen bloggen, maar ik heb de nodige onderliggende documentatie in Nederland gelaten. Bovendien startte ik enkele maanden geleden met een nieuwe baan en ik wil in Bourgogne even bijkomen van alle indrukken. Daarom vabochtend de gympen aangetrokken voor mijn vaste rondje in La Vallée des Vaux, goed voor een score van bijna 10.000 op de stappenteller. Het wordt me vanmiddag te warm.
Het blijft interessant om te schrijven over de zoektocht naar wat onderhand lijkt op de heilige graal: een goede en goedkope Bourgogne. In deze bijdrage een aantal facetten rondom het kopen van wijn in Bourgogne, waarmee ik eerder geschreven blogs over dit onderwerp verzamel en actualiseer.
Over goedkoop en nog goedkoper Terug naar de vorige bijdrage, waarin de verschillende bourgondische wijndistricten onder de loep werden genomen. De conclusie luidde dat je nog in vrijwel elk wijndistrict een goede en goedkope Bourgogne kunt kopen voor tussen de € 10 en € 15. Je dient hierbij voornamelijk te denken aan regionale appellations. Het kan nog heel af en toe in de prestigieuze Côte d’Or, maar dan in het noorden van de Côte de Nuits (Marsannay, Fixin of in de vorm van een Côte de Nuits-Villages) of in het zuiden van de Côte de Beaune (Santenay, Maranges of in de vorm van de zeldzame altijd rode Côte de Beaune-Villages).
Herzien werden de blogs over wat en waar in Bourgogne te kopen (2019), de twee blogs over goedkope Bourgognes (2020) en twee recente blogs over de soms schrikbarende prijsstijgingen van Bourgognes (2022 en 2023). Het blijft interessant om te schrijven over de zoektocht naar wat onderhand lijkt op de heilige graal. In twee delen!
De VVV in Autun promoot Bourgognes uit de Côtes du Couchois voor € 15 per fles
Het glas is halfvol in de recente bijdrage ‘Quels sont les vins de bourgogne les moins chers?’ van de blog Le Bourguignon (Le Vin de Bourgogne). Wij kunnen ons blindstaren op een Meursault van € 60, maar ook onze ogen openen voor de vele, nog betaalbare regionale appellations. In elk geval is de definitie van ‘goedkoop’ veranderd. Begin 2020 deed ik nog een verwoede poging om goede Bourgognes te vinden voor onder de € 10; tegenwoordig is de prijsklasse van € 10 tot € 15 de norm. In een bekend wijndorp zoals Chablis dien je in termen van goedkoop steeds vaker te denken aan ‘minder dan € 20’.
Maison Joseph Drouhin vond zijn oorsprong in een domein dat in 1880 werd gekocht door de familie Drouhin. De familie verwierf oude kelders die ooit toebehoorden aan de hertogen van Bourgondië. Deze liggen vlak bij de basiliek Collégiale Notre-Dame, in het centrum van Beaune. De productie van de wijnen verschoof in de moderne tijd naar een state-of-the-art pand aan de zuidrand van Beaune. Maison Joseph Drouhin wordt heden ten dage geleid door de vier achterkleinkinderen van Joseph Drouhin: Philippe, Véronique, Laurent en Frédéric. Inmiddels heeft ook de vijfde generatie zich aangediend: Laurène, de oudste dochter van Véronique, voegde zich in 2020 bij het huis. Wanneer Maison Joseph Drouhin zich in de media presenteert, voert de sympathieke Véronique Boss-Drouhin meestal het woord. In 2019 kreeg zij voor haar vele bourgondische inspanningen en verdiensten de Ordre national de la Légion d’honneur toegekend.
Domaine Gruhier in Épineuil met op de voorgrond de ingang tot de boutique
Ik verheug me reeds op de volgende Grands Jours de Bourgogne begin volgend jaar. Met de herinneringen aan Grands Jours de Bourgogne 2022 nog vers in het geheugen: Chablis Grand Cru, Romanée-Saint-Vivant en een hemelse witte Saint-Aubin 1er Cru van Hubert Lamy. Dat waren echter niet de Bourgognes die mij tot in het diepste van de ziel beroerden, zoals een ogenschijnlijk simpele rode Mâcon Milly-Lamartin dat wel deed in 2018. Nee, in 2022 waren het een Bourgogne Tonnerre en een Crémant de Bourgogne van Domaine Gruhier uit Épineuil.
Een ogenschijnlijk onbezorgde AOC Mercurey eind juni 2023
Het viel allemaal best wel mee. De vorst van begin april liet nauwelijks kwalijke sporen na, mede omdat er in de wijngaarden een gezond briesje stond. Ook de onverwachte voorjaarsdroogte bleek uiteindelijk niet al te veel roet in het eten te hebben gegooid. “Nee, hagel is het enige waar wij nog bang voor zijn”, kreeg ik afgelopen juni te horen tijdens mijn laatste rondje in de Côte Chalonnaise. Bourgogne Aujourd’hui schreef eerder in de maand: “Jusqu’ici tout va bien.”
Wijngaard grenzend aan de bebouwde kom van Chorey-lès-Beaune
Er is een ‘goede’ en een ‘verkeerde’ kant van de D974, de departementale weg die van Dijon naar Beaune leidt. Aan de rechterkant liggen de prestigieuze wijngaarden tegen de hellingen van de Côte d’Or, aan de linker-, de platte oostkant, de wijngaarden die veelal een appellationrégionale dragen. Het meest verkeerde wijndorp is Chorey-lès-Beaune. Zowel de bebouwde kom als de meeste wijngaarden die als appellations villages zijn geclassificeerd, liggen aan de verkeerde kant van de D974. Maar voor de rest wordt het een leuke bijdrage over een interessant wijndorp.