Domweg gelukkig in Gevrey-Chambertin

Domaine des Varoilles in Gevrey-Chambertin (Wijn uit Bourgogne)

Domaine des Varoilles in Gevrey-Chambertin

De meeste domeinen die ik binnentrad, toonden kenmerken van een vierkantshoeve, een boerderij met een binnenhof. Iets dergelijks verwachtte ik ook bij Domaine des Varoilles, omdat het aan de rand van de bebouwde kom van Gevrey-Chambertin ligt. Nee, dit domein heeft aan de achterzijde een grote opening. Zou je rechtdoor lopen, kom je niet in een schuur met allerlei materialen terecht, maar wandel je pardoes de wijngaarden van Gevrey-Chambertin in. Vlak voor de wijngaarden stonden enkele formica stoelen en een houten tafel. Alleen al het idee om daar te mogen zitten en van het mooie uitzicht te genieten, vervulde mij met een gelukzalig gevoel.

De eerste keer dat ik Gevrey-Chambertin bezocht, parkeerde ik de auto in het centrum. Ik liep door het dorp, ging zitten op een klein terras bij een bar en bestelde een koffie. Vervolgens liet ik het besef in Gevrey-Chambertin te zijn minutenlang op me inwerken. Die paar keren dat ik de plaats heb bezocht, ik weet het zeker, moet ik voorzichtiger hebben gelopen en wat zachter hebben gepraat. Wat de wijnen van deze beroemde appellation betreft, kende ik tot voor kort alleen maar enkele exemplaren van handelshuizen in Beaune, zoals de betrouwbare versies van Bouchard Père & Fils.

Domaine des Varoilles kiest bewust voor vaste openingstijden waarbij het van tevoren niet noodzakelijk is om een afspraak te maken. Men heeft daar maar één reden voor. Voor de eigenaren en medewerkers van het domein is het een groot genoegen om gasten te ontvangen en hen te vertellen over hun wijnen. Domaine des Varoilles is niet het meest bekende domein in Gevrey-Chambertin, maar men maakt daar verdomd goede wijnen (vermeldingen in Le Guide Hachette des Vin, Wine Spectator, Decanter, Bourgogne Aujourd’hui en ga zo maar door).

In het proeflokaal ging de gastvrouw die waakte over het Caveau du Domaine achter een tafel staan. De gehele opstelling bracht mij terug in een biologielokaal op de middelbare school inclusief de strenge docente voor de klas. Opvallend waren de grote glazen buizen waarin zij de opbouw van de bodemgesteldheid inzichtelijk maakte. Naast de glazen buizen stonden de corresponderende wijnen. Van links naar rechts: twee appellations village (allebei ‘monopole’), drie premier cru’s (twee maal ‘monopole’), een Charmes-Chambertin en een Clos Vougeot (twee maal grand cru).

Wanneer je de oprechte intentie hebt om de wijnen uit Bourgogne beter te leren kennen, verdwijnt ook het vermeende gevoel van een belerend decor. Mijn gastvrouw nam alle tijd om mij het een en ander uit te leggen, vooral over hoe de ligging van een terroir de smaak van de wijn beïnvloedt. Plotseling was zij meer en rapport met mij en zei met een knipoog: “Deze smaakt naar frambozen en deze naar bosbessen.” Ik ging voor de bosbessen ofwel de Gevrey-Chambertin ‘Clos du Meix des Ouches’ 2013, Monopole (één ster in Le Guide Hachette des Vins 2017: “Cassis, morel en chocolade […] frisse, stevige en onderscheidende smaak”).

Aan het einde van het ontvangst vroeg de gastvrouw aan mij of ik de Charmes-Chambertin wilde proeven. Ik dacht aan de formica stoelen op het erf en zei zo vriendelijk mogelijk: “Nee, dank u wel. Graag een volgende keer.” Spijtig wel dat ik van de formica stoelen en het prachtige uitzicht dat zich daarachter ontvouwde geen foto heb gemaakt. Een volgende keer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.