Hoeveel waarde hecht een liefhebber van Bourgogne tegenwoordig nog aan een reisgids? Het aanbod aan Nederlandstalige gidsen waarin wijn een prominente rol speelt is de laatste jaren merkbaar geslonken. Een constante factor vormt de Groene Reisgids van Michelin, die met zekere regelmaat in een nieuwe editie verschijnt. Tegelijkertijd lijkt de boekhandel zich in toenemende mate te vullen met persoonlijk getinte reisverhalen. Een recent voorbeeld daarvan is Bourgogne: Yonne, Côte d’Or & Saône et Loire (2023) van Ruud Couwenhoven.

Het afgelopen jaar verschenen in het Nederlandse taalgebied drie boeken over Bourgogne. Te beginnen met het alom gelauwerde en in grote aantallen verkochte De Bourgondiërs van Bart van Loo. Rond de zomer lag Bourgogne, wijn en weelde van Marion van Amelrooij in de boekhandel. Daarnaast verscheen De Bourgogne. Meer dan wijn & het goede leven van Lenette Schuijt. Over het lijvige en indrukwekkende werk van Bart van Loo houd ik het kort, omdat wijn daar geen grote rol speelt. Dat wil niet zeggen dat de klievende zwaarden, het rondspattende bloed en de knarsetandende hertogen mij niet tot in de late uurtjes wisten te fascineren.

In de Nederlandse reis- en boekhandels heb je een vrij redelijke keuze aan reisgidsen over Bourgogne. De Nederlandse ANWB bracht Ontdek Bourgondië uit (2013) en de Belgische uitgeverij Lannoo publiceerde in de Trotter-reeks Bourgondië (2014). Als derde kwam Michelin met De Groene Reisgids Bourgogne (2016). De ANWB-gids is de meest beknopte gids over Bourgogne, terwijl de Trotter-gids je meeneemt buiten de gebaande paden. De Michelin-gids (beste keuze) wordt in een volgende bespreking behandeld. Ik beperk me in deze bijdrage tot de Trotter en de ANWB, waarbij ik uiteraard let op welke wijze over de wijnregio wordt geschreven.