Tijdens een van mijn eerste rondreizen door de Bourgogne begeleidde ik in een restaurant een maaltijd met een Bourgogne Passe-Tout-Grains. Hij was ronduit heerlijk. Om onder de aandacht te houden, was mijn gedachte. Maar ik vond zijn gelijke niet, ondanks vrij doorwrocht speurwerk. Na een gesprek met een wijnbouwer staakte ik de zoektocht. Hij trok bij de vermelding van deze bourgondische variëteit een opvallend lang gezicht en hield het, wat betreft mijn eerste Bourgogne Passe-Tout-Grains, op een gelukstreffer: “Waarschijnlijk was het aandeel pinot noir relatief groot en waren de druiven van een goed jaar. Mogelijk ook dat u een fles dronk die een aantal jaren was bewaard. Het karakter en de smaak van de pinot noir druif kunnen daardoor wat beter naar voren komen.”