Meursault: hoofdstad van de witte Bourgogne

Het gemeentehuis van Meursault (Wijn uit Bourgogne)

Het gemeentehuis van Meursault

In het hart van de Côte de Beaune regeert de chardonnay druif. Drie dorpen dragen namen die iedere liefhebber van witte Bourgogne bekend in de oren zullen klinken: Puligny-Montrachet, Chassagne-Montrachet en Meursault. Meursault heeft als enige van de drie dorpen geen Grand Cru wijngaard. Toch eigent dit wijndorp zich al jaren de titel Capitale des Grands Vins Blancs Bourgogne toe. In ieder geval heeft Meursault de meeste inwoners, een (meestal) gezellig centrum en een gemeentehuis dat ooit een kasteel was. De karakteristieke kerktoren van Meursault kun je zelfs ontwaren wanneer je aan de meest zuidelijke punt van de Côte Chalonnaise staat.

De wijnliteratuur durft het aan om een onderscheid te maken tussen een Meursault en een Puligny-Montrachet, die andere grote naam binnen de Côte de Beaune. En nee, ik wil Chassagne-Montrachet niet tekort doen. Een goede Meursault is rijk, vol, verleidelijk en hedonistisch. Met verder het kenmerkende botertje, een hazelnoot en/of amandel. Een getraind smaakpalet merkt soms een vleugje kaneel op. Of zoals een wijnschrijver opgemerkte: “This is comfort wine with Burgundian minerality”. Een Puligny-Montrachet heeft een doorgaans wat ranker, stalig karakter en hij bezit een meer steenachtige mineraliteit. Onmogelijk en niet zinvol om een voorkeur uit te spreken. Wij kunnen alleen maar blij zijn met het onderscheid en de diversiteit tussen én binnen beide appellations villages. En dat op zo’n duizelingwekkend hoog niveau.

Je zou de geschiedenisboeken in moeten duiken om de vraag te beantwoorden waarom Meursault geen Grand Cru wijngaarden heeft. Een belangrijke reden is dat er in Meursault lange tijd vooral rode wijn werd gemaakt (heden ten dage nog rondom het dorpje Blagny). Dat gold voor een groot deel van de Bourgogne. Bedenk dat de Bourgogne wat witte wijn betreft slechts drie Grands Cru’s kent: Montrachet (en zijn vier ‘satellieten’), Corton-Charlemagne en Chablis (zeven wijngaarden). Verder kan ook een beetje de schuld worden gegeven aan het oude classificatiesysteem in Bourgogne. De 1er Cru wijngaarden van Meursault vielen oorspronkelijk onder de benaming ‘Tête de Cuvée’, hetgeen later werd omgezet naar 1er Classe, weer later naar 1er Cru. En in die categorie voelden de wijngaarden van Meursault zich blijkbaar goed thuis.

Verder zijn de wijnbouwers in Meursault niet altijd unaniem geweest welke 1er Cru wijngaarden naar voren te schuiven als kandidaat voor een Grand Cru status. Nog vrij recentelijk, midden jaren ’90 van de vorige eeuw, stond ‘Les Perrières’ op de nominatie. Maar toen was het de bevoegde Franse instantie INAO die een spaak in het wiel stak door te vrezen voor een ongezonde inflatie van de vraag naar de andere 1er Cru’s in Meursault. Misschien is dat een belangrijke reden: er is nooit één front gevormd om een promotie tot Grand Cru te bewerkstelligen. Los van al die kwalificatieperikelen zijn vrijwel alle bourgogneliefhebbers het erover eens dat Meursault van de 1er Cru wijngaarden ‘Charmes’, Genevrières’ en ‘Perrierès’ behoort tot de beste witte wijnen uit Bourgogne.

Met voornoemde drie prestigieuze 1er Cru’s voor ogen, denk bij een goed handelshuis aan een prijs tegen de 100 euro en een enkele keer daarboven. Bij topdomeinen grijp je, wanneer je de prijzen ziet, eerder naar je hart dan naar je portemonnee. Aan de andere kant van het prijsspectrum weet Bouchard Père et Fils de prijs vriendelijk te houden. Het handelshuis vraagt een dikke dertig euro voor een ‘village’ Meursault en de 2018 is heel goed. Want, met een generieke Meursault houd je reeds een uitstekende Bourgogne in handen. Het kan zelfs voor een euro of 25, maar dan is de bodem wel bereikt. Alhoewel, ik herinner me de charme van de ‘Cuvée Oligocène’ van Domaine Patrick Javillier. Dit is een Bourgogne (inmiddels: Bourgogne Côte d’Or) die door wijnschrijvers wordt omschreven als een ‘mini-Meursault’. Tijdens Grands Jours de Bourgogne 2018 was ik oprecht in de waan een Meursault te drinken.

Tientallen namen van domeinen stonden er op mijn lijstje dat ik had samengesteld voor Grands Jours de Bourgogne 2020. Ik denk daarom dat je zeker zult slagen in of rondom Meursault. Twee namen licht ik eruit. Denk je dat Château de Meursault met zijn 61 ha wijngaarden en big-biz eigenaar een toeristenval is? Nee. Reeds enkele jaren helemaal top met rood, inmiddels ook met wit. Wel aan de prijzige kant. Voor zijn ‘huis-Meursault’ (‘Meursault blanc du Château’) betaal je tegen de 50 euro. Het kasteel biedt gelukkig ook een uitstekende generieke witte Bourgogne aan. Van de domeinen waarmee ik inmiddels heb mogen kennismaken, wijs ik graag naar Jean-Philippe Fichet dat garant staat voor een puntgave ‘village’ Meursault met druiven veelal van één climat (wijngaard).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.