Een zondag in Bourgogne

Wandelroute door de wijngaarden van Givry (Wijn uit Bourgogne)Vanmiddag liep ik te midden van een bont gezelschap. Allereerst waren er wandelaars die drie uitgezette routes volgden. Het was niet zomaar een wandeling. Het sportieve evenement was georganiseerd om geld in te zamelen voor een goed doel. Een aantal controleposten bevond zich midden in de wijngaarden van Givry. De wandelaars waren hierdoor getuigen van de wijnoogst die dit jaar in Bourgogne vroeg begon. Daarbij liepen tientallen druivenplukkers die met lege emmers de wijngaarden in werden gedirigeerd. De druivenplukkers hadden weinig oog voor de wandelaars.

Ik heb een en al respect voor de druivenplukkers in Bourgogne. Om in deze wijnstreek de druiven te plukken, moet je met de rug een kleine buiging maken. Mocht je onbekend zijn met het vak, aan het einde van de dag heb je weinig rug meer over. Op een niet mis te verstane wijze word je de wijngaard ingestuurd. Jouw opdracht is kristalhelder: wat te plukken, hoe te plukken en vooral wat niet te plukken. De opbrengt van jouw oogst verdwijnt in een grote witte trechter die iemand op de rug draagt. Wanneer de trechter vol is, beweegt de drager ervan zich naar een tractor met aanhangwagen, beklimt een ladder, buigt zich ver voorover en laat de druiven verdwijnen in de aanhangwagen. In die wagen staat een man die een kritische blik werpt op de druiven. Om de haverklap gooit hij met een soort verontwaardigde blik een tros druiven weg. Bij een eerstvolgende meeting krijgen de boosdoeners het ongetwijfeld te horen.

Op de Chaume van Givry kwamen mij weer wandelaars tegemoet. De Chaume van Givry is een hooggelegen vlakte die de natuurlijke scheiding vormt tussen de appellations Mercurey en Givry. Om de drukte te ontwijken besloot ik het eerste pad rechts omlaag te nemen. Ik ken de Chaume inmiddels als m’n broekzak. Halverwege de afdaling kwam ik een man en vrouw tegen. Ze droegen beiden een felgekleurde wandeloutfit en de man gebaarde druk met een stuk papier. Ik wist meteen waar ze de afslag hadden gemist. De man stelde hoopvol de vraag of ik uit de buurt kwam. “Nee”, antwoordde ik, “ik kom uit Nederland.” “Oh, maar waar komt u nu dan vandaan?” Ik maakte duidelijk dat ik van de Chaume van Givry kwam. “Rechtdoor omhoog, bovengekomen rechtsaf en u voegt zich weer bij de andere wandelaars.” ”On est sauvé”, verzuchtte de man.

Terug in mijn dorpje sprak een oudere man mij aan. Hij liep met langzame tred langs de wijngaarden. “Komt u van ver gelopen?” Ik antwoordde dat ik er een stevige wandeling op had zitten, maar dat ik bijna thuis was. Ik vroeg naar wat de man hier bracht. “Ik kom uit de stad, uit Chalon. Ik wandel hier graag.” De man vertrouwde me toe dat hij tijdens het wandelen stiekem naar de huizen keek. Of ze te koop of te huur stonden. “Weet u, ik was een militair. Ik heb in Algerije gediend. Eens militair, altijd militair. Maar op een wat oudere leeftijd verlang ik onderhand naar een stukje rust.” “Ik meen u te begrijpen”, antwoordde ik.

De laatste meters naar huis dacht ik weer na over het aanbod om bij de buurman van de eigenaar van mijn Bourgondische residentie druiven te plukken. Ik besloot om een volgende keer ‘ja’ te zeggen tegen dat aanbod.

One thought on “Een zondag in Bourgogne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.