Beaujolais Nouveau: voorbij het imagoprobleem

As far as drinking the Primeur or Beaujolais Nouveau is concerned, nothing tastes at its best after it has been carried on the back of a Hell’s Angel’s motorbike for 500 miles or tied to an SAS hero’s leg and parachuted into the Thames. (Auberon Waugh)

Beaujolais Nouveau 2019

De Beaujolais Primeur of Beaujolais Nouveau is niet de enige wijn in Frankrijk die in allerijl in hetzelfde oogstjaar aan de consument wordt aangeboden. Hij is ongetwijfeld wel de meest bekende. Er bestaat een aantal opvattingen over het verschil tussen een Nouveau en een Primeur wijn: verschil over de manieren van vinificatie, verschil over de data tot wanneer de wijnen kunnen worden verkocht en er is de opvatting dat er überhaupt geen verschil is. Omdat in Frankrijk meestal de naam ‘Beaujolais Nouveau’ wordt gebruikt, sluit ik mij hierbij aan.

De bijna 70 jaar jonge Beaujolais Nouveau werd door de jaren heen, mede door de enorme marketing van het product, een event. Op het hoogtepunt van zijn roem (jaren ’80) ging ongeveer 60% van de appellation régionale binnen het wijndistrict de Beaujolais op aan de Beaujolais Nouveau. De grote vraag naar de Beaujolais Nouveau ging in de wijngaarden gepaard met een ongezonde overproductie en in de wijnkelders ging menige, zij het nog altijd legale, trukendoos open. Het toevoegen van de gist met het nummer 71B, die onder meer het rijpingsproces van de wijn versnelde, zorgde voor de beroemde, misschien eerder beruchte bananen- en snoepjessmaak. In de jaren ’90 ging het onvermijdelijk bergafwaarts met de populariteit van de Beaujolais Nouveau. In 2002 verscheen in de Franse pers een artikel dat de Beaujolais Nouveau bestempelde als een ‘vin de merde’ (ik veronderstel dat een vertaling overbodig is). De wijnboeren in de Beaujolais bekenden in dat artikel schoorvoetend dat zij zich bewust waren van de slechte kwaliteit van hun wijn.

Omdat het wijndistrict Beaujolais deels leunde op het succes van de Beaujolais Nouveau, werd het meegesleurd in de algehele malaise. De gehele Beaujolais kende een stevig imagoprobleem. Niet in de laatste plaats omdat de praktijken rondom de Beaujolais Nouveau door vele wijnboeren werden toegepast bij de productie van hun generieke Beaujolais. De zeldzame groene vingers wezen beschuldigend naar de Beaujolais Nouveau. In het artikel ‘What’s New in Beaujolais Is Not Nouveau’ (2007) door Eric Asimov in The New York Times werd de balans opgemaakt. Jean-Pierre Large, leidinggevende bij Domaine Cheysson in Chiroubles: “The nouveau has destroyed our image.” “Nouveau really contributed to the problems here”, aldus Mathieu Lapierre, zoon van de te vroeg overleden Marcel Lapierre, een van de bewierookte pioniers van de zogenaamde vin naturel. Het zou in de jaren nadien met vallen en opstaan weer goed komen met de Beaujolais. Juist het groeiende netwerk producenten rondom de vin naturel dat op een bio-vriendelijke manier hun Beaujolais maakt, zou hierbij een belangrijke rol spelen.

Een tien jaar oudere Eric Asimov opende in 2017, wederom in The New York Times, het artikel ‘New Beaujolais, but Not Nouveau’ met de zin: “The Beaujolais revival has been one of the most inspiring wine stories of the 21st century.” De Beaujolais Nouveau profiteerde van deze opleving en de marketing van het product stelt tegenwoordig het respect voor het terroir centraal en wijst op de noodzaak de gamay druif vrij en blij te laten groeien in zijn natuurlijk omgeving. Men wil de jonge generatie wijnkopers, die de verfoeide Beaujolais Nouveau van de vorige eeuw niet kent, gericht benaderen met de zogenaamde ‘sulfietvrije’ wijn (zeker, de zogenaamde ‘vin naturel’) of met de bij jongeren populaire Beaujolais Rosé Nouveau. Anders kun je er nog altijd een zwembad mee vullen en er een duik in nemen. Blijkt in Japan, waar de Beaujolais Nouveau ongekend populair is, inmiddels een traditie te zijn.

Neem anders de laatste twijfels weg door de site van Bourgogne Aujourd’hui te raadplegen. Het artikel ‘Les Beaujolais Nouveaux 2019 sont arrivés!’ wordt gevolgd door tientallen mooie proefnotities. Er valt inmiddels meer dan genoeg te kiezen, zelfs in Nederland. Daar grijp ik al jaren naar de Beaujolais-Villages Nouveau van Maison Joseph Drouhin bij Gall & Gall. De Canadese wijnschrijfster Natalie MacLean steunt mij: “One of the best nouveau wines year after year.” Meteen drinken natuurlijk. Want hoe goed of slecht de Nouveau ook is, bewaren heeft weinig zin. Beter wordt hij namelijk niet. Maar laten wij vooral, terwijl er genoten wordt van de Nouveau, het echte werk in de Beaujolais niet vergeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.