As far as drinking the Primeur or Beaujolais Nouveau is concerned, nothing tastes at its best after it has been carried on the back of a Hell’s Angel’s motorbike for 500 miles or tied to an SAS hero’s leg and parachuted into the Thames. (Auberon Waugh)

De Beaujolais Primeur of Beaujolais Nouveau is niet de enige wijn uit Frankrijk die in allerijl in hetzelfde oogstjaar aan consumenten wordt aangeboden. Hij is ongetwijfeld wel de meest bekende. Er bestaan diverse opvattingen over het verschil tussen een Nouveau en een Primeur wijn: variërend van verschillen in de manier van vinificatie, de data waarop de wijnen verkocht mogen worden, tot de opvatting dat er eigenlijk geen verschil is. Omdat in Frankrijk meestal de naam ‘Beaujolais Nouveau’ wordt gebruikt, sluit ik mij voor het gemak hierbij aan.

De bijna 70 jaar jonge Beaujolais Nouveau werd door de jaren heen, mede door de felle marketing van het product, een écht evenement. Op het hoogtepunt van zijn roem (jaren ’80) ging ongeveer 60% van de appellation régionale binnen de Beaujolais op aan de Beaujolais Nouveau. De enorme vraag naar deze wijn leidde in de wijngaarden tot een ongezonde overproductie, en in de wijnkelders gingen menige, zij het nog legale, trukendoos open. Het toevoegen van gistsoort nummer 71B, die het rijpingsproces van de wijn versnelt, zorgde voor de beruchte bananen- en snoepjessmaken. In de jaren ’90 ging het bijna onvermijdelijk bergafwaarts met de populariteit van de Beaujolais Nouveau. In 2002 verscheen er in de Franse pers een artikel dat de Beaujolais Nouveau bestempelde als een ‘vin de merde’ (ik veronderstel dat een vertaling overbodig is). Sommige wijnbouwers in de Beaujolais bekenden in dit artikel schoorvoetend zich bewust te zijn van de mindere kwaliteit van hun wijnen.

Omdat de Beaujolais voor een groot deel leunde op het succes van de Beaujolais Nouveau, werd de gehele wijnregio meegesleurd in de malaise. De Beaujolais kreeg te maken met een stevig imagoprobleem, vooral omdat de praktijken rondom de Beaujolais Nouveau ook werden toegepast bij de productie van de generieke Beaujolais. In het begin van deze eeuw wees een toen nog gering aantal groene vingers in de Beaujolais beschuldigend naar de Beaujolais Nouveau. In het artikel ‘What’s New in Beaujolais Is Not Nouveau’ (2007), geschreven door Eric Asimov in The New York Times, werd de balans opgemaakt. Jean-Pierre Large, leidinggevende bij Domaine Cheysson in Chiroubles: “The nouveau has destroyed our image.” “Nouveau really contributed to the problems here,” vulde Mathieu Lapierre aan, zoon van de te vroeg overleden Marcel Lapierre, één van de pioniers van de zogenaamde vin naturel. Het zou in de jaren daarna met vallen en opstaan weer goedkomen met de Beaujolais. Juist het groeiende netwerk van jonge producenten die werken met de vin naturel methode, waarbij op een bio-vriendelijke manier hun Beaujolais wordt gemaakt, speelde hierbij een belangrijke rol.

In 2017 opende een tien jaar oudere Eric Asimov, wederom in The New York Times, het artikel ‘New Beaujolais, but Not Nouveau’ met de zin: “The Beaujolais revival has been one of the most inspiring wine stories of the 21st century.” De Beaujolais Nouveau profiteerde van deze hernieuwde opleving, en de marketing van het product legt tegenwoordig de nadruk op het respect voor het terroir en wijst op de noodzaak de gamay druif vrij en onbelemmerd te laten groeien in haar natuurlijke omgeving, zonder onnodige en vooral onnatuurlijke fratsen. Wijnbouwers willen een jonge generatie wijnkopers, die de verfoeide Beaujolais Nouveau van de vorige eeuw niet kent, gericht benaderen met de zogenaamde sulfietvrije wijn (zeker, de zogenaamde vin naturel) of met de inmiddels populaire Beaujolais Rosé Nouveau.

Neem de laatste twijfels weg door de website van Bourgogne Aujourd’hui te raadplegen. Het artikel Les Beaujolais Nouveaux 2019 sont arrivés! wordt gevolgd door tientallen mooie proefnotities. Er valt inmiddels meer dan genoeg te kiezen, ook in Nederland. Daar grijp ik al jaren naar de Beaujolais-Villages Nouveau van Maison Joseph Drouhin (bijvoorbeeld bij Gall & Gall). De Canadese wijnschrijfster Natalie MacLean: “One of the best nouveau wines year after year.” Meteen drinken natuurlijk. Want hoe goed of slecht de Beaujolais Nouveau ook is, bewaren heeft weinig zin; beter wordt hij niet. Maar laten we vooral, terwijl we genieten van de nieuwe Beaujolais Nouveau, het echte werk in de Beaujolais niet vergeten.