Monthélie: in de schaduw van Volnay

Monthélie, Côte de Beaune (Wijn uit Bourgogne)

Monthélie ligt aan de Route des Grands Crus

Monthélie is een minder bekende appellation village in de Côte de Beaune en de meningen over Monthélie liepen tot voor kort uiteen. Sprak één wijnschrijver over een ‘Poor men’s Volnay’, schreef de andere: “Monthélie’s wines, especially the premiers crus, are probably the most underrated in Burgundy.” Patrick Matthews drukte zich diplomatieker uit door te stellen: “Monthélie is a name that creates pleasurable anticipation on the label, though often followed by some slight disappointment at the price.” Er is zelfs geen eenduidigheid over de uitspraak van de naam ‘Monthélie’, die volgens sommige ingewijden “Mont’lie” is.

Monthélie ligt ten zuidwesten van Volnay aan de D973, ook bekend als de Route des Grand Crus. Reis je verder over de D973, arriveer je spoedig bij de tweede buur: Auxey-Duresses. Ten zuiden van Monthélie ligt Meursault. Het wijngebied van Monthélie is relatief klein en kent een grote aantal 1er cru wijngaarden. Er wordt vooral rode Bourgogne gemaakt. De zeldzame witte wijnen uit Monthélie treden de laatste jaren nadrukkelijker op de voorgrond. Zij lijken wat kleur, smaak en structuur betreft op die uit Meursault. Afgelopen november dronk ik mijn eerste witte Monthélie (van Domaine Dujardin) en dat was een aangename verrassing.

Rode wijn uit Monthélie wordt vaak vergeleken met die van zijn beroemde buurman Volnay. Daar waar aan de laatste een fluwelig, zijdeachtig karakter wordt toegedicht, wordt wijn uit Monthélie als wat steviger, rustieker en tanninerijker omschreven. Zo dronk ik enkele jaren geleden de Monthélie 2014 van Domaine Doreau en deze verder prima Bourgogne bevestigde direct voornoemde kwalificaties. Wanneer een Monthélie, zeker een 1er cru, wordt geschonken in een ruim glas, zul je echter snel zijn charmante, elegante karakter ontdekken. Een voorbeeldige kennismaking met Monthélie waren twee 1er cru’s van Bouchard Père et Fils: ‘Les Champs Fulliot’ en ‘Les Duresses’. Het eerste climat grenst aan Volnay, het tweede aan Auxey-Duresses (die zijn eigen ‘Les Duresses’ heeft). Twee mooie Bourgognes: de eerste wat delicater, de tweede wat zachter. Je betaalt voor een dergelijke 1er cru enkele euro’s meer dan een 1er cru uit Auxey-Duresses. Een Volnay is een stuk duurder. Maar dat veronderstel ik als bekend.

Er kan een reeks producenten als ‘aanbevolen’ worden aangemerkt. Patrick Matthews noemt drie namen die ook door andere auteurs worden genoemd: Domaine Paul Garaudet (Hugh Johnson houdt het bij Florent Garaudet), Domaine Monthelie-Douhairet-Porcheret en Château de Monthélie (Domaine Eric de Suremain). Het laatste domein verdient om een aantal redenen een verdere toelichting. Allereerst dat het zich een paar jaar geleden mocht verheugen op een bezoek van Ilja Gort. Vervolgens omdat het domein werkt op basis van een biodynamisch gedachtegoed. Ten slotte omdat ik het afgelopen voorjaar het genoegen had om enkele wijnen van het domein te mogen proeven tijdens Grands Jours de Bourgogne. In het notitieboekje zie ik achter de rode Monthélie uit 2015 alleen maar een kruisje en uitroepteken staan. Ik herinner me wel nog het weelderige aroma en het mooie fruit. Ik kan verder alleen maar concluderen dat woorden tekort schoten. Ilja ook trouwens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.