De Chablis-special van het tijdschrift Bourgogne Aujourd’hui (№ 142) nodigt de wijnbouwers in en rondom dit vermaarde bourgondische wijndorp uit om na te denken over de volgende vraag: moeten er nieuwe wijngaarden worden aangeplant aan de periferie van de AOC Chablis, of moet de focus liggen op het verbeteren van de wijnkwaliteit binnen de bestaande AOC? Het artikel laat het antwoord in het midden. Intussen, wandelend vanaf mijn vaste verblijfadres langs de A6 richting het dorpje Beine, loop ik ieder jaar sneller tegen de wijngaarden aan. Het lijkt erop dat de wijnbouwers hier inmiddels al een keuze hebben gemaakt.

De wijngaarden in de directe omgeving van Chablis liggen in een soort kom die in tweeën wordt gedeeld door de rivier de Serein. Rondom deze rivier zorgt de grondsoort Kimmeridge voor de beste wijnen van Chablis (de Grands- en 1ers Crus) met hun uitgesproken mineralige karakter. In de wijdere omgeving van Chablis heerst een andere grondsoort (Portlandian). Hier worden generieke Chablis geproduceerd, en vooral, een trapje lager op de ladder, de Petit Chablis. De Petit Chablis komt veelal uit de hoger gelegen wijngaarden en de omliggende gemeenten van Chablis. De aanplanthonger in en rondom Chablis is groot. Ik kom zowel bij de wijnbouwers als bij de plaatselijke coöperatie steeds vaker wijnen tegen van druiven die zelfs buiten de AOC Chablis zijn aangeplant. Op het etiket van de fles lees je dan geen ‘Chablis’, maar simpelweg ‘Bourgogne’.

Wanneer je een Petit Chablis inschenkt, mag je ten minste een frisse en smakelijke Chablis verwachten. Deze wijnen moeten jong worden gedronken (idealiter binnen twee jaar) en de prijs moet beduidend lager liggen dan die van een generieke Chablis. Helaas is dit vaak niet het geval. Zoals Hugh Johnson treffend formuleert: “Prices too close to the real thing.” Producenten van Petit Chablis haastig stellen dan ook vaak dat hun Petit Chablis niet onderdoet voor een generieke Chablis. Tja.

Het overgrote deel van de Chablis-wijnen die in de supermarkten belanden, komt van de Union des Viticulteurs de Chablis, de bekende plaatselijke coöperatie. Achter de façade van deze coöperatie schuilen echter meerdere gezichten. De wijnen van de Union des Viticulteurs de Chablis zijn voornamelijk bestemd voor massadistributie, vaak naar het buitenland. Wanneer je echter door de boutique van de coöperatie loopt, tref je het huismerk La Chablisienne aan. Zoals ik vaker betoog, kun je hier gerust naar binnenwandelen, proeven en vooral kopen. De wijnen worden met liefde en zorg gemaakt. La Chablisienne biedt maar liefst drie versies van Petit Chablis: ‘Pas si petit’ (…), ‘Vibrant’ en ‘Dame Nature’ (de bio-variant).

Sinds kort staat er in mijn Albert Heijn een Petit Chablis van de Union des Viticulteurs de Chablis in een speciale koeling. Ik vermoed dat dit bedoeld is om direct te serveren. Desondanks ben je net te laat met deze Petit Chablis uit 2015. Kraak noch smaak voor een tientje. Een wereld van verschil met de Petit Chablis uit 2017 (ook van de Union des Viticulteurs de Chablis) die ik vond in de Belgische supermarkt Colruyt: een stevige attaque, fris en aromatisch (florale tonen). Jammer dat de zuurgraad voor een te grote beproeving van het palet zorgt. Maar dan wel weer voor een euro minder.

Dan toch maar, naast de versies van La Chablisienne, het heil zoeken bij de individuele domeinen. Voor een goede Petit Chablis (2016) kun je onder meer terecht bij het grootste onafhankelijke domein in Chablis: Jean Durup Père et Fils. De Petit Chablis van dit domein kreeg in de meest recente Guide Hachette des Vins een vermelding met één ster. De conclusie luidt: “Een expressieve en harmonieuze wijn.” Wat mij betreft viel vooral de uitnodigende neus, de zachtheid van het fruit en de indrukwekkende lengte op.