Côte Chalonnaise 2.0

On paper there’s no contest: the Cote d’Or has the famous wines that people have heard of […] but I’m not sure I wouldn’t prefer to spend time with the poor relative. This region exemplifies the Burgundian qualities of straightforwardness and lack of pretention. When people make a fuss over a Montagny or a Rully you can be sure that it’s simply because they’re knocked out by the quality of the wine. (Patrick Matthews)

De Côte Chalonnaise ten zuiden van Mellecey (Wijn uit Bourgogne)

De Côte Chalonnaise ten zuiden van Mellecey

Terug in de Côte Chalonnaise en de wijsheid van de wijnschrijver Patrick Matthews. De Côte Chalonnaise is en blijft een prachtige wijnstreek om in rond te trekken. Met de auto als het moet, met wandelstok en rugzak als het maar kan. In tegenstelling tot de Côte d’Or liggen de wijngaarden van de Côte Chalonnaise meer verspreid en mede hierdoor heeft deze wijnstreek een landelijk karakter. Het rurale, welhaast archaïsche beeld van de Côte Chalonnaise dat Patrick Matthews ruim tien jaar geleden schetste, herken ik nog voor een groot deel. Bij de domeinen lijkt het soms of de tijd stilstaat. De kwalitatief uitstekende wijnen kunnen worden geproefd en gekocht in een ongedwongen en vriendelijke sfeer.

Inmiddels kan ik mijn ogen niet meer sluiten voor het feit dat de Côte Chalonnaise verandert. Ik werd met de neus op de feiten gedrukt toen ik onlangs op internet een artikel aantrof met de licht verontrustende titel Un dynamisme fou autour des vins de la Côte Chalonnaise’. Al googelend trof ik een kleine twee weken geleden nog zo’n artikel aan, waarvan ik niet weet of ik er zo vrolijk van word. Wat betreft het moderne wijntoerisme is de Côte Chalonnaise plotseling ‘le nouvel eldorado des passionnés’. Wat er ook wordt ontketend, ik hoop dat, al dolend door de Côte Chalonnaise, de woorden van Patrick Matthews mij vertrouwd zullen blijven.

Feit is dat de wijnen uit de Côte Chalonnaise steeds beter worden. Het valt op dat de tannines van de rode wijnen, vooral Mercurey en Givry, zachter worden. Witte Givry, die ik vroeger maar een rare eend in de bijt vond, weet mij inmiddels keer op keer te raken. Het tijdschrift La Revue du Vin de France bombardeerde 2017 als een uitstekend jaar voor de Côte Chalonnaise. Dat jaar kende een grote periode van droogte zonder dat deze doorsloeg richting een hittegolf. De zon deed haar werk, de hagel bleef (grotendeels) achterwege, de druiven werden mooi groot en rijp. Ik herinner me de Côte Chalonnaise ‘Terroirs de Mellecey’ 2017 van Domaine de la Monette die ik proefde tijdens Les Grands Jours de Bourgogne: een mand vol heerlijk fruit. Het mag mij met de laatste inzichten niet meer verbazen.

Nu het heet is, smeden de wijnbouwers en andere belanghebbenden hun ijzers. De Côte Chalonnaise promoot de kwaliteit van de wijn steeds intensiever en op een ongekende professionele wijze. In Chalon-sur-Saône werd vorig jaar La Maison des Vins gemoderniseerd. Kosten noch moeite werden gespaard. In Mercurey opende enkele jaren geleden het luxe Caveau Divin Mercurey om de plaatselijke wijnen aldaar onder de aandacht te brengen. Onder leiding van Union des Producteurs des Vin de Givry werd dit voorjaar de oppervlakte van de VVV in Givry uitgebreid om de lokale wijnen in de schijnwerper te plaatsen. Montagny bleef niet achter en opende op zijn buurt Cave de Montagny, nota bene op een steenworp afstand van de grote plaatselijke coöperatie (Vignerons de Buxy). Dit schreeuwt om een rondje Côte Chalonnaise en hierover bericht ik graag de twee volgende keren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.