Afgelopen mei opende Géraldine Lochet in Rosey, wij bevinden ons in de Côte Chalonnaise, haar Maison Géraldine Louise. Géraldine koos bij deze gelegenheid voor een meerdaagse porte ouverte. Zij gaf publiciteit aan deze feestelijke gebeurtenis door onder meer te adverteren in de krant Le Journal de Saône-et-Loire en via de nieuwsblog Info Chalon. Zij plaatste ook een groot bord langs de D981 tussen Givry en Buxy, een steenworp afstand van haar pas verbouwde huis.

Géraldine Lochet heeft oenologie gestudeerd in Beaune en vervolgde haar opleiding bij Philippe Colin in Chassagne-Montrachet en Charles du Besset (Château de Cary Potet) in Buxy. Zelf geeft ze inmiddels les aan toekomstige wijnbouwers in Beaune. “Onder meer het vak snoeien”, vertrouwde ze mij toe. Met de opening van haar eigen Maison wil ze vooral haar unieke identiteit laten terugkomen in de Bourgognes die ze maakt. Als naam voor het huis koos ze Géraldine Louise, een eerbetoon aan haar moeder.

Maison betekent dat Géraldine Lochet de druiven inkoopt. De vinificatie vindt plaats bij een goede vriend in het nabijgelegen Givry. Veel Bourgognes worden in nieuwe houten tonnen grootgebracht en bewaard. In het aanbod van Maison Géraldine Louise tref je onder meer de AOC’s Givry en Montagny aan. Mogelijk koopt ze binnenkort haar eerste perceel wijnstokken; een unieke wijngaard in de buurt van Bissey-sous-Cruchaud staat op het oog. De bodem (voornamelijk graniet) leidde de vorige eigenaar ooit tot de keuze tussen gamay of aligoté; het werd aligoté.

Met la vigne à la robe (van wijnstok tot jurk) laat Géraldine zien dat ze ook aandacht besteedt aan de vormgeving van het etiket. Haar filosofie: “Waarom een goede wijn in een saaie fles?” De mooiste decoraties zijn bestemd voor flessen gevuld met—en dit zag ik niet aankomen—sangria. Deze ‘La Loléa’ wordt aangeboden in rood, wit en rosé. Tijdens ons gesprek weerklonk vanuit haar grote tuin voortdurend Spaanse muziek, een opvallend contrast met de Bourgognes van de Côte Chalonnaise.

Op de proeftafel verontschuldigde ik me bij Géraldine dat juist haar generieke witte Bourgogne mij het meest had gecharmeerd: fris, fruitig, met witte bloemen en een tikkeltje romig. Een tweede witte Bourgogne, ‘Élégance’, is deels in houten vaten grootgebracht. Het verschil? Zeker, maar na enkele jaren zijn de houttonen versmolten tot toast en brioche, met een vol en rond karakter tot gevolg. Ten slotte de Montagny 1er Cru ‘Les Chaniots’, met genereuze aroma’s en smaakreserves, een weldaad voor het smaakpalet. Een Bourgogne mooi in balans brengen hoeft Géraldine niet meer te leren. Eerste indruk: door haar individuele inbreng zijn haar wijnen karaktervol en fascinerend, twee kwaliteiten die ik steeds zoek in een goede Bourgogne.

Géraldine stond erop een doos wijn mee te dragen naar mijn auto. Vanuit haar tuin klonk een muziekstuk dat aan een fado deed denken. Ik merkte op dat het droevige muziek was voor zo’n feestelijke dag. Géraldine zei niets en keek naar haar wijngaarden. Haar vastberadenheid om van haar Maison een groot succes te maken, was duidelijk zichtbaar. Het zal haar ongetwijfeld lukken, en daarom nam ik de uitnodiging ter harte om het volgende jaar terug te keren.

N.b.: een bezoek aan Maison Géraldine Louise graag van tevoren afstemmen. Raadpleeg haar internet- of Facebookpagina.