Chablis staat met de jaren 2014 en 2015 weer volop in de belangstelling. In 2014 was het een klassiek jaar waarin de wijnen indrukwekkende aroma’s prijsgaven en beschikten over een mooie portie mineraliteit die je bij een goede Chablis mag verwachten. Met een perfecte zuurgraad en een passend alcoholpercentage laat Chablis uit 2014 zich bovendien nog uitstekend bewaren. Mede door de uitgebreide aandacht in de media voor dit excellente jaar, was het afgelopen voorjaar, toen ik Chablis bezocht, een hele toer om nog een doosje of zelfs maar een fles uit 2014 te bemachtigen.

Gelukkig was bij vele domeinen de Chablis uit 2015 reeds gebotteld. Dit oogstjaar is door de wijnpers zo mogelijk nog meer gehypet. Chablis uit 2015 laat zich typeren als: steenachtig, puur, levendig, vol, rijk en fruitig, met rijpe tonen van geel fruit. Het jaar 2015 was zeer zonnig, waardoor de wijnen relatief snel rijp zijn en, net zoals 2014, een mooie zuurgraad hebben. Men verwacht dat de toegankelijke Chablis uit 2015 nog beter bij het grote kooppubliek zal aanslaan dan de meer geduld vragende Chablis uit 2014.

Geen bezoek aan Chablis is compleet zonder een stop bij Domaine Denis Race. Nadat eerder Denis en Laurence Race mij te woord stonden, mocht ik dit voorjaar kennismaken met hun dochter Claire en de grote labrador die haar overal vergezelde. Sinds het voltooien van haar wijnstudie wordt haar voornaam prominent vermeld op de internetpagina van het domein. Zij vormt daarmee de vierde generatie die zich over het domein ontfermt. Claire bevestigde dat de Chablis uit 2014 het domein in no time uitvloog. Lovende woorden over enkele exemplaren in Le Guide Hachette des Vins gaven de verkoop een extra steuntje in de rug. Claire presenteerde vervolgens een aantal variëteiten uit 2015, waarbij de Montmains (1er Cru) die middag mijn favoriet was.

Hugh Johnson beveelt in zijn jaarlijkse wijngids een groot aantal domeinen uit Chablis aan. Die met een sterretje behoren tot zijn persoonlijke favorieten. Domaine Jean Collet et Fils heeft zo’n sterretje. Ik werd door een medewerkster van het domein vriendelijk ontvangen bij een archaïsche, eikenhouten bar. Ik begon met de generieke Chablis (houtloos): fris, zuiver en nu al mooi op dronk. Vervolgens viel de keuze op de Vaillon (1er Cru) uit 2015. Plaats het glas ter hoogte van de borststreek en de opulente geuren van deze Chablis vullen meteen de neus. Jong is het nog een wijn waarin fruit- en mineraliteitstonen soms tegen elkaar opboksen. Na drie jaar wachten, zo werd mij verteld, is alles mooi in balans. Over een lange afdronk gesproken: nog tijdens het pinnen.

Toen ik de laatste dag van mijn verblijf in Chablis de gekochte doosjes ophaalde bij Domaine Collet, had ik het genoegen enkele vriendelijke woorden te wisselen met mevrouw Collet. Op zoek naar benzine voor de terugreis verwees ze mij naar een alleraardigst tankstationnetje in de Rue Auxerroise. Toen ik daar de auto parkeerde, kwam meteen een oudere man naar buiten, schudde mij de hand en vulde vervolgens de tank van de auto. Met een vriendelijke “rij voorzichtig terug naar Nederland” zwaaide hij me uit. Chablis heeft het helemaal.