Vanaf de jaarwisseling droeg ik intensief zorg voor mijn vader. Hij overleed gisteren op 90-jarige leeftijd.

In 1997 bewandelde ik het deel van het Pelgrimspad dat van ‘s-Hertogenbosch tot Visé (België) leidt. Vanaf mijn geboortedorp Hunsel, een Jacobusparochie in Midden-Limburg, liep mijn vader met mij mee. Wij deden er zeven etappes over om in Visé aan te komen. Ik zie mijn vader nog op de Maasbrug staan, tevreden terugkijkend richting het noorden. Toen ik naar het zuiden keek, dacht ik: dit smaakt naar meer.

Op 20 mei 2001 begon vanaf Hunsel mijn pelgrimage naar Santiago de Compostela. Mijn vader zwaaide me uit. Onderweg stuurde ik de wandelboekjes en kaarten, die ik niet meer nodig had, naar mijn ouders. De medewerkster van het postkantoor belde dan met mijn vader, die meteen op de fiets sprong om de meestal dikke enveloppen op te halen. Ik deed er altijd een paar ansichtkaarten bij. Ze zeggen dat de mensen die achterblijven op deze manier een pelgrimage meelopen.

In Bourgogne heb ik destijds weinig wijngaarden gezien; ik lette er toen nog niet speciaal op. Ik herinner me wel een bord met ‘Chablis’. Achteraf liep ik hoogstwaarschijnlijk door het meest oostelijke deel van de AOC Chablis tijdens mijn etappe van Tonnerre naar Vermenton. De avond ervoor dronk ik in Tonnerre tijdens een bezoek aan een Italiaans restaurant mijn allereerste Chablis, een 1er Cru. Ik complimenteerde de medewerker van het restaurant voor deze Bourgogne.

In mijn beleving wees mijn vader mij de weg naar Bourgogne. Hij had verder weinig tot niets met wijn, maar vergezelde mij ooit tijdens een Open Huis-dag bij Wijnhandel Colaris in Weert. Nieuwsgierig geworden wilde hij toch één wijn proeven. Ik wees naar de witte Saint-Aubin 1er Cru ‘En Remily’ 2017 van Sylvain Langouraux. Na het proeven knikte mijn vader instemmend: “Best wel lekker.” Tijdens de laatste kerst in ons ouderlijk huis, nadat mijn moeder eerder dat jaar was overleden, maakte ik een boeuf bourguignon. Daarbij opende ik een tien jaar oude Pommard. Ook die kon hij waarderen. Het was inderdaad een weergaloze combinatie: mijn vader en ik.