De Châtillonnais en de Côtes du Couchois mogen dan wel relatief onbekende districten zijn op de bourgondische wijnkaart, de wijnen dragen ten minste nog de appellations régionales (AOC) Bourgogne. Dit kan niet worden gezegd van de wijnen uit de Coteaux de l’Auxois, die het vooralsnog moeten doen met een IGP-classificatie (Indication Géographique Protégée), voorheen VdP (Vin de Pays). De huidige omvang van de Coteaux de l’Auxois komt grotendeels overeen met het gebied dat onder de oude classificatie viel. Overigens geen onvertogen woord over een IGP. Hugh Johnson: “Potentially the most dynamic category in France. […] Enormous variety in taste and quality but never ceases to surprise.”

De Auxois is een voormalige provincie in het oosten van het departement Côte-d’Or. Zij strekt zich uit van de stad Montbard in het noorden tot Arnay-le-Duc in het zuiden. Bekende plaatsen in de Auxois zijn het ansichtkaartachtige Semur-en-Auxois, het grotere Pouilly-en-Auxois, waar het Canal de Bourgogne ruim drie kilometer onder de grond verdwijnt, en het pittoreske Flavigny-sur-Ozerain. Het laatste dorp is bekend vanwege de anijssnoepjes en diende als decor voor de film Chocolat (2000). De abdij van Fontenay, één van de bekendste toeristische trekpleisters in Bourgogne, ligt in het noorden van de Auxois.

Vanaf de 7e eeuw werden in de Auxois druiven verbouwd om er wijn van te maken. Abdijen, bijvoorbeeld die uit Flavigny en Fontenay, speelden hierbij een belangrijke rol. De wijnen hadden enkele eeuwen geleden een grote reputatie en werden vooral geëxporteerd naar Parijs, tot aan het paleis van Versailles toe. Rond 1830 hadden de wijngaarden in de Auxois een omvang van bijna 5000 hectare. Maar in de tweede helft van de 19e eeuw kwam de phylloxera (druifluis) om de hoek kijken. Samen met de meeldauw, die zijn kwalijke sporen achterliet, en de nationale wijncrisis aan het begin van de 20e eeuw raakten de wijnen uit de Auxois in de vergetelheid. Tel daarbij op de twee wereldoorlogen en de sterke vergrijzing van de streek. Parallel aan deze achteruitgang ontwikkelde de veeteelt zich tot het vlaggenschip van de Auxois.

Momenteel beslaan de wijngaarden slechts een kleine vijftig hectare. Ze zijn onder meer te vinden rondom de dorpen Villaines-les-Prévotes, Thorey-sous-Charny en Flavigny-sur-Ozerain. Wijnbouw vindt vooral plaats tegen en op de hoogtes van heuvels, waarbij de ligging van de wijngaarden zoveel mogelijk met de neus richting het zuiden is. Binnen de regels van de IGP mag er, voor bourgondische begrippen, een groot aantal druivensoorten worden aangeplant. Voorop staan de klassieke bourgondische variëteiten, zoals de pinot noir-, gamay-, chardonnay- en aligoté druif. Bij wit is een kleine twintig druiven toegestaan: van de auxerrois tot de sauvignon blanc druif. De druiven mogen tijdens het productieproces bij elkaar worden gevoegd. Naast rode en witte wijnen worden er binnen de Coteaux de l’Auxois ook rosé en bubbels (‘Coteaux de l’Auxois mousseux’ genaamd) gemaakt. De Coteaux de l’Auxois produceert wijnen die jong kunnen worden gedronken. Enkele rode exemplaren (vooral wanneer van 100% pinot noir) zijn geschikt om een aantal jaren te bewaren.

Met een IGP-erkenning op zak (de eerste oogst dateert van 1997) bereiden de wijnproducenten uit de Auxois zich nu voor op de volgende, cruciale stap: de promotie tot een AOC, in dit geval tot een ‘Bourgogne’. De regionale producenten zijn ervan overtuigd met hun wijnen het kwaliteitsniveau te hebben bereikt dat gelijk is aan de Bourgognes uit de bekende wijndistricten. Het belangrijkste argument van de wijnbouwers is de bodem. Niet alleen ligt de Auxois dicht bij de beroemde Côte d’Or, de bodem lijkt ook op de argilo-calcaire (klei en kalksteen) bodem van de Côte d’Or. De geologische laag in Monthélie (Côte de Beaune) toont bijvoorbeeld grote gelijkenis met die in de Auxois. Hier ligt de crux: de wijngaarden in de Auxois liggen meer dan 100 meter hoger dan de wijngaarden in de bekende Côte d’Or. Dit betekent onder meer koudere weersomstandigheden. De wijnoogst in de Auxois begint doorgaans een paar weken later. De gedroomde AOC-erkenning zal hoogstwaarschijnlijk langer op zich laten wachten.