Het was net warm genoeg om op het buitenterras van Le Bouchon in Meursault plaats te nemen. Ik had een lunchafspraak met een Nederlandse importeur van wijn uit de Bourgogne. Hij resideert in de Auxois en omdat ik dat doe in het hart van de Côte Chalonnaise was Meursault ongeveer in het midden van. Hij keek verbaasd op toen ik zei dat ik maar een paar keer in Meursault was geweest. “Nou ja”, vulde hij aan, “Meursault is het Volendam van de Bourgogne.” Ik dacht: die moet ik onthouden. Wij bestelden allebei een hamburger.

Uit mijn bourgondische koopgedrag blijkt dat ik een Meursault menigmaal prijzig vond. De laatste was dan ook een cadeau en wel van mijn bourgondische gastheer: Meursault ‘Les Forges’ van het uit de as herrezen Domaine Prieur-Brunet uit Santenay. Het ooit zieltogende domein werd in 2017 geacquireerd door Maison Louis Jadot. Leuk dat het handelshuis het archaïsche lettertype op het etiket heeft behouden. Het was een voorbeeldige Meursault. Goede herinneringen verder aan de Bourgognes van het voorheen zelfstandige Domaine Prieur-Brunet, tot een Volnay 1er Cru ‘Les Santenots’ aan toe. Alle vertrouwen in Jadot dat hij de uitstekende kwaliteit van dit domein en zijn Bourgognes kan blijven waarborgen.

Mijn grote Meursault doop vond plaats op dinsdagochtend 13 maart 2018 in Meursault zelf tijdens de tweede dag van Grands Jours de Bourgogne dat jaar. Het waren onberispelijke Bourgognes die ik proefde. Maar het was een verre van gemakkelijke ochtend. Vrijwel alle 1ers Crus hadden niet mogen worden geopend en dat gold ook voor een groot aantal Meursault villages. Ik genoot daarentegen met volle teugen van de generieke Bourgognes die de domeinen in en rondom Meursault aanboden. Die behoren tot de beste uit de gehele wijnregio. En om binnen een jaar na start van deze blog de bodem van je glas te mogen laten vullen door niemand minder dan Dominique Lafon, dat was ook niet verkeerd.

Bourgogne de Vigne en Verre werd in 1981 opgericht door wijnproducenten die het commerciële en logistieke beheer van hun wijndomeinen wilden optimaliseren. De organisatiestructuur van BVV staat bijvoorbeeld garant voor efficiënte distributiekanalen. Het achterste deel van de boutique van Cave de Vignerons de Mancey nabij Tournus is ingericht om van elk domein (inmiddels 35) enkele flessen te koop aan te bieden. Wat een weelde achter één voordeur. Nog interessanter: bij de ingang van de boutique stonden twee grote manden waarin diverse aanbiedingen lagen. Nu weet je nooit of je wordt bedot met die ogenschijnlijk verlaagde prijzen, maar een Meursault in de aanbieding? De verleiding was te groot. Daarbij de gedachte dat ik enkele dagen later in Meursault zou gaan lunchen, en om dat te doen zonder een Meursault te hebben gekocht?

Van Domaine Bitouzet-Prieur uit Volnay kocht ik de Meursault ‘Clos du Cromin’ uit 2019. Ik heb hem meegenomen naar Nederland, want met de kerst moet hij eraan geloven (ik bewaar ook Bourgognes in de wijnkelder van mijn gastheer, vandaar). Aan de oorsprong van het domein stonden twee families: één uit Volnay, de andere uit Meursault. Vandaag de dag staat François Bitouzet aan het roer van 13 hectare wijngaard, allemaal gelegen in het hart van de Côte de Beaune. Het domein is vanaf het oogstjaar 2023 biologisch gecertificeerd. Ik moet het vooralsnog doen met proefnotities op internet, die wijzen op een doorgaans hedonistische Meursault. Na drie klikken duizelde het mij reeds: “Medium to full-bodied, rijpe, rijke, frisse, zonnige, levendige aroma’s met de gewaarwording van vriendelijk citrusfruit, mandarijn, hazelnoten, amandelen, honing, vers brood (brioche), beboterde toast, acacia, een variëteit aan wit fruit, peer, groene appel — verder smaakvol, rond, geconcentreerd, in balans en zeer karaktervol. Natuurlijk aan het einde die lange en zuivere afdronk.”

Mijn gedachten gaan terug naar het terras in Meursault. “Ik houd mij doorgaans vrij afzijdig van het vermelden van smaaknotities op mijn internetsite”, sprak de importeur. “Smaaksensaties zijn zeer persoonlijk en niet iedereen levert uiteindelijk hetzelfde papiertje aan. Ik ben bijvoorbeeld meer geïnteresseerd of een wijn wel of niet in een eikenhouten vat is opgevoed.” De Meursault die ik in Tournus kocht ongetwijfeld, denk ik nu, want ik lees ook over vanille en eikenkruiden. Maar de importeur deed wel een gezond appèl op mij door het vermelden van smaaknotities in het juiste perspectief te plaatsen.

Het was een onderhoudende lunch. Wij waren verbaasd over de plotseling gehypte Bourgognes uit de Côtes du Couchois (terechte aandacht, maar dit wijndistrict is bij lange na niet uniek in het voorzien van goede Bourgognes voor een euro of 15). Wij bleken verder enthousiast over een pareltje van een domein in het zuiden van de Mâconnais: Domaine La Pascerette des Vignes (Milly-Lamartine). Waarover ik reeds enthousiast schreef, teruggekeerd in Le Palais des Congrès (Beaune), meteen na mijn bezoek aan Meursault, die dinsdag 13 maart 2018. Ik noemde de rode Mâcon Milly-Lamartine 2015 van het domein een charmeur en een hartendief.

Le Bouchon wordt in bijna iedere reisgids aanbevolen als het beste allround restaurant in Meursault. De importeur en ik spraken ons er verder niet over uit. Ik vond de hamburger lekker: een soort veredelde cheeseburger met een stevige bourgondische kaassaus. Wat mij echter het meest is bijgebleven, is de groezelige glazen karaf met water. Van de bovenrand waren de nodige stukjes glas afgebroken. Ik heb op het punt gestaan om de karaf terug te sturen. Toch bang voor die maagperforatie. Niet gedaan — en ik heb het blijkbaar overleefd. Afspraak met de importeur tijdens de volgende editie van Grands Jours de Bourgogne. Intussen geïnteresseerd in zijn gewogen aanbod mooie Bourgognes? Hier klikken.