En route!

panneau routier

“Ik ben van plan om een blog te beginnen over wijnen uit de Bourgogne”, zei ik plotseling tegen mevrouw Vignot. Zij keek mij half aan. Ik dacht: nu is er geen weg meer terug. “Dat zal ik overigens steeds op een respectvolle wijze doen.” “C’est sympa”, antwoordde mevrouw Vignot. Zij ging verder met het inpakken van de flessen wijn die ik bij haar had gekocht. Ik was op bezoek bij Domaine Alain Vignot in Paroy-sur-Tholon, een paar kilometer ten zuiden van de stad Joigny aan de oever van de rivier Yonne.

Sinds enkele jaren noteer ik welke Bourgognes in mijn bescheiden wijnkelder worden bewaard. Ik maakte verder lijstjes van domeinen, coöperaties en handelshuizen om bij toekomstige bezoeken aan de Bourgogne onder de aandacht te houden. Bij die lijstjes plaatste ik korte opmerkingen, later kleine verhalen. De wens om een blog te beginnen over wijnen uit de Bourgogne, die was er langer. Daar, in een noordelijke uithoek van de Bourgogne, plotseling de gedachte: ik ga het gewoon doen.

Terug op één van mijn vaste adressen ten oosten van Auxerre klapte ik mijn laptop open en schreef een eerste bijdrage over het pionierswerk van Alain Vignot in een relatief onbekend wijndistrict binnen de Bourgogne: de Jovinien met zijn unieke appellation régionale Bourgogne Côte Saint-Jacques. Over de vriendelijke ontvangst door mevrouw Vignot en over de verhelderende uitleg hoe de wijnen groot worden gebracht. Deze Bourgognes worden onder meer geserveerd in het sterrenrestaurant La Côte Saint Jacques in Joigny. Het is waard om erover te schrijven en het is waard om het te delen.

Ik wil al schrijvende de Bourgogne als wijnregio beter leren kennen. Deze ontdekkingstocht gaat over betreden, minder betreden en buiten de betreden paden. Voor zover die laatste nog bestaan. Of ik uiteindelijk een goede Bourgogne koop in de Jovinien of bij een grote supermarkt in Chalon-sur-Saône, het is mij volstrekt om het even. Iedere fles is voor mij uniek. De begeleidende vraag luidt of er nog een goede Bourgogne is te vinden voor een redelijke prijs. Om alvast een antwoord te geven op die vraag: ja. Maar het wordt ieder jaar een beetje moeilijker.

Ik wil ook het laagdrempelige Bourgogne presenteren. Hierbij denk ik in de eerste plaats aan coöperaties, caveaux collectifs en handelshuizen. Vervolgens denk ik aan de individuele domeinen, met een goed begin in het noorden (Chablis, Auxerrois en Châtillonnais) en in het zuiden (Côte Chalonnaise en Mâconnais) van de Bourgogne. Gelukkig kent een domein zoals dat van Alain Vignot vaste openingstijden, die je kunt terugvinden in de handzame Guide des Caves (verkrijgbaar bij de meeste VVV’s). Gelukkig zijn er in de bekende Côte de Beaune en zelfs in de Côte de Nuits domeinen nog steeds bereid om individuele bezoekers te ontvangen. Maar ook dit is een verhaal dat aan verandering onderhevig is.

Zoals vaker in het leven is de zoektocht zelf interessant genoeg. Een blog lang. Michel Morey, wijnmaker uit Chassagne-Montrachet, zegt het treffend in de film A Year in Burgundy (2013): “Het is onmogelijk om alles over de Bourgogne te weten.” Inderdaad, al die appellations, crus, climats, lieux-dits, terroirs, cuvées, de vele producenten, hun verschillende methoden in het veld en in de wijnkelder en ook al die jaartallen, houd het maar eens uit elkaar. Soms stoot ik nog mijn hoofd. Intussen tref ik het wel steeds vaker in de wolken aan. Ik nodig je daarom uit om met mij mee te reizen. Alors, en route!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.