Tijdens het bezoek aan Domaine Lagarde vergat ik de tijd volledig. Lucile Lagarde stelde eerst voor om een uitgebreide rondleiding te geven. Naast de bezichtiging van het grote domein, dat gevestigd is in een voormalige priorij, liepen we langs een belendende wijngaard. Ten slotte was het tijd om kennis te maken met haar wijnen. Voor zover ze in flessen te koop waren, kregen we ze allemaal te proeven.

Op 25-jarige leeftijd realiseerde Lucile Lagarde de ambitie van haar ouders door het familiedomein een eigen wijnlabel te geven. François en Chantal Lagarde leverden hun druiven jarenlang aan de coöperatie van Buxy, maar na afloop van een vijfjarig contract koos de familie voor een zelfstandige koers. Dankzij Luciles wijnopleiding en internationale ervaring kreeg het domein een sterke kwaliteitsimpuls. Tegelijk werd de in 2017 aangekochte, deels vervallen priorij grondig gerenoveerd. Tijdens mijn bezoek was men bezig een ruime binnenplaats om te vormen tot eetzaal. Lucile leidt het domein samen met haar ouders, een oom en haar partner. Het wijngoed bevindt zich naast de kerk van Rosey, een klein dorp in de Côte Chalonnaise tussen Givry en Buxy.

In de zuidvleugel van de priorij is het wijndomein gevestigd: het proef- en verkoopgedeelte, een grote ruimte waar de wijnen in stalen tonnen fermenteren, en ten slotte enkele trapjes omlaag naar een imposante kelder met houten wijntonnen. Binnen haar filosofie, die gericht is op zo min mogelijk interventie tussen wijngaard en wijnfles, speelt zwaartekracht in de Bourgogne een steeds grotere rol. Het plafond van de kelder met de houten tonnen is poreus, zodat het druivensap simpelweg naar beneden kan druppelen en niet onnodig machinaal in de houten vaten hoeft te worden gepompt.

Lucile Lagarde wil verder met haar domein inspelen op de toenemende populariteit van wijntoerisme in de Côte Chalonnaise. Het plan is om in de nabije toekomst gastenverblijven op het domein te creëren. Toeval of niet, maar voordat zij het domein van haar ouders overnam, rondde Lucile Lagarde haar studie ‘toerisme’ af.

Indrukwekkend is de omvang van het domein, dat maar liefst 35 ha beslaat, waarvan een klein vijftal gehuurd. Aan de noordzijde van de priorij in Rosey is 3 ha aangeplant, en dit perceel zal binnen enkele jaren een Bourgogne Côte Chalonnaise voortbrengen. De grootte van het domein was de belangrijkste reden voor Lucile Lagarde om toe te werken naar de certificering Haute Valeur Environnementale (2019). ‘Te drastisch’ was haar bewoording voor een directe transitie naar biologische wijnbouw, zeker voor een beginnend domein.

Domaine Lagarde bottelt nog niet alle variëteiten, zoals een Bourgogne Passe-tout-grains, die niet aan individuele klanten wordt verkocht. Bezoekers aan het domein kunnen echter kiezen uit een aantal regionale appellations. maar ook villages: rood en wit uit Mercurey, tweemaal een Montagny 1er Cru en zelfs een Crémant de Bourgogne. Wij werden aldus getrakteerd op een groot deel van haar eerste oogst uit 2019.

Het was jammer dat we de Bourgogne Aligoté ‘Le Petit Pèlerin’ niet konden proeven. Die kleine oogst was reeds uitverkocht. De aligoté druif is aangeplant in een klein perceel dat naast een van de bourgondische pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela ligt. We begonnen dus met de witte Bourgogne Côte Chalonnaise. Geen aperitief, geen opstapje, maar direct een gedistingeerde en harmonieuze Bourgogne met de nodige smaakreserves, inclusief een romig botertje en mooie minerale tonen.

Een grote verrassing was haar Montagny 1er Cru ‘Les Coères’. Mijn ervaring leerde mij dat dit climat te vaak Bourgognes voortbrengt met de smaak van ernstig gekonfijt citrusfruit. Niet geheel mijn idee van een voorbeeldige Bourgogne en blijkbaar ook niet dat van Lucile Lagarde. Gelukkig was er niets van dit alles in haar ‘Les Coères’: fris, levendig, fruitig, met indrukken van witte bloemen en prachtige minerale tonen. En ik kan wel even doorgaan: complex, verfijnd en mooi in balans. Net zoals de witte Bourgogne Côte Chalonnaise, die voor de helft grootgebracht is in stalen tonnen en voor de andere helft in eikenhouten tonnen.

De opbouw van het proeven van de rode Bourgognes was bijzonder. We begonnen met regionale appellations, gingen daarna naar villages om weer terug te keren naar regionaal. De rode Bourgogne Côte Chalonnaise ‘Clos de Chenôves’ was een relatief lichte, maar zeer fruitige wijn (framboos, blauwe bes). ‘Probeer ik bij witte wijnen de mineraliteit naar voren te halen, dan doe ik dit bij rode wijnen vooral met het fruit’, lichtte Lucile Lagarde toe. Geconcentreerd klein blauw fruit karakteriseert de rode Mercurey. “Ook om een chocoladetaart mee te begeleiden!” In de genereuze afdronk was aan het einde reeds een vleugje cacao te proeven.

Een relatief late oogst van de pinot noir druiven, onderworpen aan een strenge selectie, zorgde ten slotte voor een opvallend stevige Bourgogne Côte Chalonnaise Pinot Noir. Weelderig, bijna met een fluweelachtige aureool, en toch met twee benen stevig op de grond. Een ideale begeleider van boeuf bourguignon. En tussen de witte en rode wijnen door mochten we haar Crémant de Bourgogne Brut Blanc de Noir (100% pinot noir) proeven. Finesse en structuur in één glas: simpelweg klasse.