Etiquette bij bezoek aan een domein

Domaine Virot (Wijn uit Bourgogne)
Domaine Virot in Saint-Martin-Sous-Montaigu (Côte Chalonnaise)

Aan wijnbouwers in de Bourgogne die ik wat beter heb mogen leren kennen, legde ik de vraag voor of er zoiets bestaat als etiquette bij bezoek aan een domein. Men haalde meestal de schouders op en lachte een beetje schrander. Sommige wijnbouwers hebben het charter van ontvangst De Vignes en Caves (let op speciaal bordje bij ingang domein) ondertekend, maar wat mag er van een bezoeker aan een domein worden verwacht? Volgt een verzameling beschouwingen uit de literatuur, uit gesprekken met wijnbouwers en uit eigen ervaringen. Laat het duidelijk zijn dat het niet mijn bedoeling is om regels te willen uitschrijven.

Openingstijden en afspraak
Al kent een domein vaste openingstijden, toch is het geen slecht idee om van tevoren te bellen voor een afspraak. Een e-mail stuur ik op tijd in de wetenschap dat sommige wijnbouwers de mail laat of zelfs nooit lezen. Het ligt in de Nederlandse aard om op de minuut te willen afspreken. Wanneer een wijnbouwer het tijdstip tot het laatste moment openlaat, kan dit leiden tot enige onrust. Ik leerde met de jaren dat deze open houding juist als vriendelijk dient te worden beschouwd. Ik moet er nog steeds aan wennen.

Cave ouverte
Je ziet in de Bourgogne de nodige borden met de tekst cave ouverte. Dit is geen 100% garantie dat er iemand op jou staat te wachten. Een vriendelijke wijnbouwer zei onlangs tegen mij: “Wanneer er iemand thuis is, dan helpen wij je graag. Maar er is ook kans dat wij met zijn allen in de wijngaarden werken.” Reden temeer om toch van te voren een afspraak af te stemmen. Tip van een andere wijnbouwer betreffende een spontaan bezoek: het liefst tegen de avond, de grootste kans dat je mij thuis aantreft.

Keuze voor een domein
Tot de tijd dat je bij een domein wordt geïntroduceerd, kun je jezelf introduceren door een boek (tip van Hubrecht Duijker) of internetfragment mee te nemen waarin een wijnbouwer wordt aanbevolen. Ik breng tijdens een gesprek met een wijnbouwer nooit een andere wijnbouwer (collega) ter sprake, vermits het gesprek daartoe expliciet de aanleiding geeft.

Taal
Het spreken van de Franse taal wordt zonder meer op prijs gesteld. Doe ten minste een oprechte poging daartoe. Tot voor kort had ik enkele zinnen op papier gezet (nu is mijn smartphone me soms behulpzaam). Sommige formaliteiten pakken goed uit: een vriendelijke handdruk, een glimlach of woorden zoals ‘bonjour’, ‘s’il vous plaît’ en ‘merci’. ‘Bonjour’ is goed, ‘bonjour monsieur/madame’ is beter (aldus de Engelse wijnschrijver Patrick Matthews).

Proeven
Zeker wanneer een wijnbouwer is aangesloten bij het charter De Vignes en Caves, mag je verwachten dat men jou één of twee glazen wijn laat proeven. Dat is de formele regel, waar doorgaans in positieve zin van wordt afgeweken. Meestal tref je een aantal geopende flessen aan op een wijnton of een soort bar. Zo niet, dan vraag ik naar de reeds geopende flessen. Heb je bij een spontaan bezoek wel kans dat ze koud uit de koelkast worden gehaald. Wanneer ik weet dat ik ten minste één doosje van zes ga kopen, mag van mij een nieuwe fles worden ontkurkt. Wel zo prettig wanneer dit spontaan gebeurt. Tot voor kort had ik er moeite mee dat er voor mij een fles werd geopend. Totdat een wijnbouwer die valse bescheidenheid over zijn schouder wierp en mij op een straffe toon toesprak: “Dit is een van de weinige én beste manieren om onze wijnen te promoten.”

Mening
Ik heb mij nooit naar de binnenplaats van een domein gespoed om daar een wijn vol afkeer uit te spuwen. De bekende wijnbouwer Dominique Lefon uit Meursault deed het en hij passeerde zelfs een crachoir nadat Jancis Robinson hem een Australische chardonnay had ingeschonken. Het betaamt mij om een meer bescheiden houding aan te nemen en indien nodig te spreken over een “gout typique” (een suggestie van een wijnbouwer uit Chablis). Mijn bourgondische gastheer heeft er een hartgrondige hekel aan wanneer een rode Bourgogne aan het einde ‘te zoete impressies’ vrijgeven, zoals de smaak van zoethout of chocolade. Hij spreekt dan meestal over een ongelukkig huwelijk tussen de betreffende Bourgogne en zijn gewenste smaakimpressies. Weet dat deze frase met tact dient te worden gebracht.

Kopen
Ik zag bezoekers aan een domein, na een uitgebreide proeverij, weglopen met een cassette van drie. Mij bekruipt dan een ongemakkelijk gevoel. Ik koop immer ten minste één, meestal twee doosje van zes. Daarnaast neem ik altijd een lege doos mee om deze te laten vullen met verschillende flessen. Eén doosje kopen met verschillende flessen wordt trouwens niet door iedere wijnbouwer op prijs gesteld. Even afstemmen. Wanneer men te kennen geeft liever per doosje van zes te verkopen, heeft men er duidelijk een probleem mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.